19Louvre Museum masterpieces that you must see
19 شاهکار موزه لوور که باید حتما ببینید…
موزه لوور با بیش از ۹ میلیون بازدید سالانه پر بازدید ترین موزه جهان با بیش از ۶۶ هزار متر مربع وسعت در ۵ طبقه در منطقه ۱ پاریس در جوار رودخانه سن و خیابان Rivoli روزانه پذیرای حدود ۳۰ هزار نفر بازدید کننده از پنج قاره مختلف است.
بدون شک بازدید از چنین موزه پر محتوایی نیازمند چندین و چند روز زمان خواهد بود تا بتوان بخش جزیی از آن را مشاهده نمود. سالنهای و گالری های متعدد پذیرای بیش از ۳۰ هزار قطعه و آثار فاخر از قرنها پیش از ظهور مسیح هستند، در این بخش سعی کردم ۱۹ اثر فاخر و پر بازدید را معرفی نمایم تا در صورتی که با کمبود وقت مواجه هستید بتوانید آنها را بازدید نمایید و در این بین آثار فاخر دیگر را نیز گذرا ببینید .
1- ستون کاخ داریوش Pillars of Darius’ Palace
به راحتی می توان فراموش کرد که کاخ های یکپارچه و باستانی در خارج از یونان و روم وجود داشته است. یکی از این بناهای باشکوه کاخ داریوش در شوش ایران بود که در قرن ششم قبل از میلاد ساخته شد.
و یکی از 36 ستونی که به حمایت از سقف کاخ کمک کرده است، یکی از مواردی است که باید در موزه لوور حتما ببینید. دو گاو نر زانو زده در جهت مخالف و برج هایی بر فراز بازدیدکنندگانی که پلاک آن را می خوانند، دیده می شود. فقط قسمت بالای ستون نمایش داده می شود. در کل بیش از 70 فوت ارتفاع داشت.
این کاخ بیش از یک ساختمان بود، پایتخت امپراتوری هخامنشی ایران بود. این ستون پشت بام سالن تماشاچیان بود که برای برگزاری جلسات پادشاه با مردم استفاده می شد.
تمام بال به کاخ داریوش اختصاص دارد، اما شکی نیست که ستون تاج جواهر گالری است.
کاخ بال داریوش یکی از منزویترین بخشهای موزه لوور است. برای رسیدن به آنجا کمی پیاده روی لازم است، اما اگر وقت دارید ارزشش را دارد. ستون کاخ داریوش نه تنها یکی از بهترین چیزهایی است که در موزه لوور باید دید، بلکه خالی از جمعیتی است که بقیه موزه را درگیر کرده است.
2- کد حمورابی، بین النهرین، 1792–1750 قبل از میلاد The Code of Hammurabi, Mesopotamia, 1792–1750 BC
دپارتمان آثار باستانی خاور نزدیک دارای کد حمورابی است که گفته می شود در حدود 1755-1750 قبل از میلاد توسط ششمین فرمانروای سلسله اول بابل نوشته شده است. این طولانیترین، سازمانیافتهترین و حفظشدهترین متن حقوقی از خاور نزدیک باستان است که بر روی یک استیل یا ستون 7.4 فوتی بازالتی حکاکی شده است که در سال 1901 در محل شوش در ایران کنونی کشف شد.
بالای سنگنما تصویری از خود پادشاه حمورابی به همراه شاماش، خدای خورشید بابلی و خدای عدالت را نشان میدهد. در زیر این نقش برجسته تقریباً 4130 خط متن به خط میخی وجود دارد که بیشتر آنها طیف وسیعی از قوانین کیفری، خانوادگی، مالکیتی و تجاری از جمله lex talionis معروف: اصل چشم در برابر چشم را بیان می کند.
نمونه هایی از این سنگ در موسسات متعددی از جمله مقر سازمان ملل در شهر نیویورک و موزه پرگامون در برلین وجود دارد
3- گاوهای بالدار خرس آباد Winged Bulls of Khorsabad
پادشاه سارگون دوم در قرن هشتم قبل از میلاد بر امپراتوری آشور سلطنت کرد. در حدود 713 قبل از میلاد، او دور-شاروکین («قلعه سارگون») را در شمال عراق کنونی، پایتخت جدیدی که قرار بود به بزرگترین شهر جهان باستان تبدیل شود، تأسیس کرد.
کاخ او که به عنوان نمادی از قدرت مطلق در نظر گرفته شده بود، با جن های خیرخواه به نام aladlammû (“روح محافظ”) یا lamassu (“مرد گاو نر”) تزئین شده بود. این موجودات 28 تنی که از جلو یا از کنار به تصویر کشیده شده اند، هر کدام از یک بلوک سنگی تراشیده شده اند. آنها بدن و گوش های گاو نر، بال های عقاب و صورت انسان دارند.
نقش حفاظتی آنها زمانی که شاه سارگون دوم در سال 705 قبل از میلاد در نبرد جان باخت زیر سوال رفت. جسد او هرگز پیدا نشد و همین امر باعث شد برخی تصور کنند که او نفرین شده است.
به همین دلیل پسر و جانشین او، پادشاه سناخریب، تصمیم گرفت پایتخت را به نینوا منتقل کند. شهر ناتمام خرس آباد در سال 1843 توسط پل امیل بوتا، معاون کنسول فرانسه در موصل، دوباره کشف شد.
حفاری که تحت حمایت او انجام شد منجر به کشف مجدد تمدن گمشده ای شد که فقط از کتاب مقدس و سایر متون باستانی شناخته شده است. برخی از یافتههای بوتا، از جمله این جفت گاو نر، راهی موزه لوور شدند، جایی که اولین موزه آشوری جهان در 1 می 1847 افتتاح شد.
4- فریز کمانداران Frieze of Archers
به شوش، یکی از قدیمی ترین شهرهای جهان خوش آمدید. پایتخت عیلام، تمدنی باستانی که مرکز آن در منتهی الیه غرب و جنوب غربی ایران امروزی است، در قرن ششم پیش از میلاد توسط امپراتوری ایران هخامنشی ضمیمه شد.
اینجا جایی است که داریوش اول (حدود 550–486 پ.م.) کاخی ساخت که دیوارهای آن دارای یک خط آجری چند رنگی از کمانداران ریشو بود که با نیزههایی در هر دو دست و کمانهایی در پشت خود حرکت میکردند.
بسیاری بر این باورند که آنها بخشی از پیاده نظام نخبه متشکل از 10000 سرباز هستند که هرودوت آنها را جاودانه نامید.
فریز از آجر سیلیسی با لعاب های قهوه ای، سفید و زرد ساخته شده است که با سیم های نازک از هم جدا شده اند تا رنگ ها با هم مخلوط نشوند. در سال 1884 توسط باستان شناسان فرانسوی جین و مارسل دیولافوی کشف شد. 20 سرباز دیگر که توسط رولان دی مکونم در پایان عملیات حفاری پیدا شد نیز در این بال موزه لوور به نمایش گذاشته شده است.
بازدید موزه لوور : رزرو گشت ویژه موزه لوور در یک روز
5- مجسمه Ebih-II Statue of
این مجسمه متعلق به قرن 25 قبل از میلاد از یک مرد چشم آبی که در حالت نماز نشسته است. بر اساس کتیبه ای به خط پیش میخی در پشت قطعه، ابیه دوم، ناظر دولت شهر باستانی ماری در شرق سوریه امروزی را به تصویر می کشد.
مجسمه 20.7 اینچی از گچ با منبت هایی از شیست، صدف و لاجورد ساخته شده است. در حفاری هایی که در سال 1933 توسط باستان شناس فرانسوی آندره پارو انجام شد، به صورت دو تکه کشف شد، سر روی سنگفرش محوطه بیرونی معبد ایشتار و جسد در چند متری آن کشف شد.
6- مجسمه کاروما، پرستش الهی آمون Statue of Karomama, Divine Adoratrice of Amon
ژان فرانسوا شامپولیون (1730-1832) فیلولوژیست و خاورشناس فرانسوی، بلافاصله پس از کشف این شاهکار 1.9 فوتی در سال 1829 در مجتمع معبد کارناک در نزدیکی اقصر نوشت: من زیباترین برنز کشف شده در مصر را به موزه لوور میآورم.
شامپولیون فکر میکرد که این تمثال مهربان که با طلا، نقره و برق تزئین شده است و قدمت آن به 870 قبل از میلاد باز میگردد، ملکه کاروماما دوم، همسر فرعون تاکلوت دوم از سلسله 23 را به تصویر میکشد، در حالی که او در واقع کاروماما اول، دختر فرعون تاکلوت را تجسم میدهد. من و همسر اوسورکون دوم از سلسله 22.
7- ابوالهول بزرگ تانیس The Great Sphinx of Tanis
ابوالهول بزرگ تانیس با ارتفاع بیش از 15 فوت – مجسمهای گرانیتی که ممکن است به قرن 26 قبل از میلاد برگردد – بزرگترین ابوالهول است که در خارج از مصر حفظ شده است. این معبد که در خرابههای معبد آمون را در تانیس، پایتخت کشور در سلسلههای ۲۱ و ۲۳ کشف شد، خیلی زودتر، شاید در اوایل سلسله چهارم (حدود ۲۶۲۰–۲۵۰۰ پیش از میلاد) ایجاد شد.
تنها چیزی که از کتیبه اصلی آن باقی مانده، ذکری از فراعنه آمنهات دوم (سلسله 12)، مرنپتا (سلسله 19) و شوشنق اول (سلسله 22) است. موزه لوور این موجود افسانهای را با چهره انسان، بدن شیر و بالهای شاهین در سال 1826 از مجموعه گنجینههایی که هنری سالت، مصرشناس بریتانیایی گردآوری کرده بود، به دست آورد.
ابوالهول بین سال های 1828 تا 1848 در حیاط موزه (که امروزه به نام Cour du Sphinx شناخته می شود) به نمایش گذاشته شد.
در اواسط دهه 1930 به سرداب طراحی شده توسط معمار آلبرت فران منتقل شد تا دو بخش ضلع جنوبی موزه لوور را به هم متصل کند. Cour Carrée
8- کاتب نشسته Seated Scribe
این مرد نشسته – پوشیده در دامن سفید، با پاپیروس نیمهغلتان بر روی دامانش و ظاهری نافذ در چهرهاش – یکی از نمادهای موزه لوور است. در مصر باستان، بسیاری از فراعنه بندگان خود را به عنوان آثار هنری جاودانه می کردند تا بتوانند از دانش و خدمات آنها در زندگی پس از مرگ بهره مند شوند.
این پیکره مرد احتمالاً در دوره پادشاهی قدیم، یا در دوره سلسله 5 (حدود 2450-2325 قبل از میلاد) یا در دوره سلسله 4 (2620-2500 قبل از میلاد) در سنگ آهک حجاری شده است. در سال 1860 در نزدیکی مقبره ای در ساقارا توسط باستان شناس فرانسوی آگوست ماریت کشف شد.
کریستال سنگی، منیزیت و منبت های مس-آرسنیک چیزی است که نگاه نویسنده را بسیار شدید می کند. پس از بازگشت اخیر آن از موزه لوور-لنز، موزه خواهر لوور در شمال فرانسه، می توانید چشمان خود را با مجسمه در پاریس قفل کنید.
9- پیروزی بالدار ساموتراس The Winged Victory of Samothrace
ببین چقدر برازنده است، بالای یک پایه در وسط راه پله دارو ایستاده است. پیروزی بالدار ساموتراس از نام جزیره یونانی که در سال 1863 توسط دیپلمات و باستان شناس فرانسوی چارلز شامپوازو در آن کشف شد نامگذاری شد.
این مجسمه که نمادی از نایک، الهه یونانی پیروزی است، احتمالاً برای تشکر از خدایان به خاطر پیروزی دریایی سفارش داده شده است و ممکن است به سال 190 قبل از میلاد برگردد. پیدا شد که به 110 تکه شکسته شد – منهای سر و دست – و سپس دوباره کنار هم قرار گرفتند.
Champoiseau در سال 1879 به یونان بازگشت تا به دنبال قطعات گم شده بگردد، اما بیهوده. با این حال، بسیاری از دست راست در نهایت بازیابی شد – نیمی از انگشت حلقه در سال 1875، نیمه دیگر، همراه با کف دست، در سال 1950. پیروزی!
10- ونووس دو میلو The Venus de Milo
مانند پیروزی بالدار، این مجسمه مرمری بدون بازو از نام جزیره دریای اژه، جایی که در آن پیدا شد، ملوس، در سال 1820 نامگذاری شد. همچنین مانند پیروزی بالدار، ونوس میلو یکی از “سه بانوی بزرگ” موزه لوور است، همانطور که موزه می گوید.
آنها (سومین مونالیزا است). به محض کشف مجسمه توسط مارکی دو ریویر، سفیر فرانسه در یونان در آن زمان، که در سال 1821 آن را به موزه اهدا کرد، آن را خریداری کرد.
مفقود شدن بازوهای مجسمه شناسایی او را دشوار می کرد، زیرا خدایان یونانی معمولاً توسط آنها قابل تشخیص هستند. اشیاء در دستانشان در ابتدا تصور می شد که او آمفیتریت، ملکه دریا است، اما اعتقاد بر این است که یک سیب، یکی از ویژگی های آفرودیت، الهه زیبایی، در دست داشت. او واقعاً کیست؟ هیچکس به طور قطع نمی داند.
بازدید از پاریس در 2 روز : رزرو گشت ویژه دو روزه از پاریس
11- دایانا گابی The Diana of Gabii
این مجسمه مرمرین ژست ساده زنی را که شنل خود را سنجاق می کند، به تصویر می کشد. در سال 1792 توسط گاوین همیلتون در گابی، نه چندان دور از رم، در ملک شاهزاده بورگزه کشف شد. از سال 1820 در موزه لوور به نمایش گذاشته شده است.
لباس سوژه، الوهیت او را نشان می دهد: تونیک کوتاه با آستین های بزرگ، نمونه ای از تصویری از خدای یونانی آرتمیس (دیانا رومی)، الهه باکره شکار است.
این مجسمه به پراکسیتلس، مشهورترین مجسمه ساز قرن چهارم در شبه جزیره آتیک نسبت داده می شود. ویژگیهای او شبیه مجسمههای دیگر پراکسیتلس، آفرودیت کنیدوس و آپولو ساوروکتونوس است.
اگرچه هویت به دلایل مختلفی مورد تردید قرار گرفته است، اما شکی نیست که دایانا گابی نمونه ای باکیفیت برجسته از سبک پراکسیتلی است که توسط خود هنرمند یا شاید یکی از پسرانش اجرا شده است.
12- Leonardo da Vinci, Mona Lisa, 1503–1519. مونا لیزا.
آیا او واقعاً نیاز به معرفی دارد؟ لبخند مرموز او ممکن است بیشترین عکس را در جهان داشته باشد. میلیون ها بازدیدکننده سالانه فقط برای دیدن او به موزه لوور می آیند. تصور می شود که شاهکار لئوناردو داوینچی پرتره نجیب زاده ایتالیایی لیزا گراردینی، همسر فرانچسکو دل جوکوندو باشد. از این رو نام فرانسوی او “La Joconde” است.
داوینچی (1452-1519) این نقاشی را در سال 1503 یا 1506 آغاز کرد و دو سال قبل از مرگش آن را به پایان رساند. این اثر که توسط پادشاه فرانسه فرانسیس اول در سال 1518 به دست آمد، تنها اثری است که هر ساله تحت معاینه کامل در C2RMF، مرکز مرمت و تحقیقات واقع در زیر موزه لوور قرار می گیرد، که نشان می دهد چقدر ارزشمند است.
13- تاج گذاری ناپلئون اثر ژاک لوئیس دیوید The Coronation of Napoleon by Jacques-Louis David
زمانی که ناپلئون امپراتور شد، اینطور به نظر می رسید – یا اینطوری فکر می کنید. او این ترکیب عظیم (33 در 20 فوت) را در سال 1804 سفارش داد و از نزدیک بر اجرای آن نظارت داشت. ژاک لوئیس دیوید (1748-1825)، اولین نقاش دربار که به تازگی منصوب شده بود، دو سال طول کشید تا آن را تکمیل کند، و برخی تغییرات در طول مسیر ایجاد شد.
دیوید در ابتدا ناپلئون را با دستان پایین نشان می داد، اما در کار تمام شده تاجی را که می خواهد بر سر ژوزفین بگذارد، بالا نگه داشته است.
اگرچه مادرش نتوانست در مراسم شرکت کند، اما درست در مرکز ایستاده است. این اثر تبلیغاتی در سال 1819 وارد مجموعههای سلطنتی شد. هنگامی که در سال 1889 به موزه لوور منتقل شد، نسخهای از خود استاد نئوکلاسیک جایگزین آن در ورسای شد.
14- آزادی رهبری مردم اثر یوژن دلاکروا Liberty Leading the People by Eugène Delacroix
این روغن نمادین اثر یوژن دلاکروا (1798-1863) اغلب به اشتباه تصور می شود که صحنه ای از انقلاب 1789 فرانسه را به تصویر می کشد. این در واقع یادآور انقلاب 1830 است که شاه چارلز X را سرنگون کرد.
زنی با لباس زرد گشاد، گروهی از مردم را بر روی انبوهی از اجساد هدایت میکند و یک تفنگ سرنیزهدار در دست دارد که اشتیاق و عزم او را نشان میدهد. پرچم سه رنگ در دست دیگرش و کلاه فریگی روی سر او را مظهر فرانسه می کند که به نام ماریان نیز شناخته می شود.
15- بردگان اثر میکل آنژ The Slaves by Michelangelo
در سال 1505 توسط پاپ ژول دوم برای مقبره او در کلیسای سنت پیتر در رم، برده در حال مرگ و برده شورشی توسط میکل آنژ (1475-1564) بین سال های 1513 و 1515 مجسمه سازی شد. پاپ قبل از اینکه بتواند آثار تمام شده را ببیند درگذشت. در نهایت در سال 1546 به دوستش روبرتو استروزی پیشنهاد داد که به نوبه خود آنها را به پادشاه فرانسیس اول داد.
پس از دو قرن حرکت از قلعههای اکوئن و ریشلیو تا هتل آنتین، هر دو اثر در سال 1794 وارد لوور شدند. یک بازسازی کامل به تازگی تکمیل شده است. اکنون این جفت برای همه برای تحسین در گالری میکل آنژ بازگشته است.
16- روان و کوپید اثر آنتونیو کانووا Psyche and Cupid by Antonio Canova
اسطوره روان و کوپید یک داستان کلاسیک از عاشقانی است که از هم جدا می شوند، سخت آزمایش می شوند و در نهایت دوباره به هم می پیوندند.
در اوج، روان با بوسه کوپید بیدار می شود. مجسمه ساز چیره دست ایتالیایی آنتونیو کانووا (1757-1822) در سال 1787 توسط سرهنگ جان کمپبل، سیاستمدار ولزی و کلکسیونر آثار هنری، مأموریت یافت که این لحظه از خلسه را ثبت کند.
بعداً توسط یک فرمانده نظامی فرانسوی، یواخیم مورات، برادر همسر ناپلئون، به دست آمد و در نهایت به موزه لوور راه یافت. نسخه دوم برای شاهزاده نیکلاس یوسوپوف در سال 1796 ساخته شد و اکنون در ارمیتاژ، سن پترزبورگ است و مدل گچی اکنون در مجموعه موزه متروپولیتن است.
این مجسمه یک شاهکار هنر نئوکلاسیک به حساب می آید، اما احساساتی که از اتحاد دوباره عاشقان منتقل می شود، ظهور رمانتیسم را پیش بینی می کند.
17- جواهرات و تاج پادشاهی
هنر در هنر: اتاقی که جواهرات تاج را در خود جای داده است به اندازه خود جواهرات خارق العاده است. این گنجینهها بخشی از مجموعه 800 قطعهای پادشاه لوئی چهاردهم بود که بزرگترین نقاشان، تذهیبکاران و مجسمهسازان زمان خود اتاقی را در موزه لوور برای نمایش آنها طراحی کردند.
Galerie d’Apollon (به نام خدای خورشید آپولو، که پادشاه با او همذات پنداری کرد) در سال 1850 تحت نظارت معمار فلیکس دوبان تکمیل شد. برای سقف، یوژن دلاکروا نقاشی 128 فوتی را خلق کرد، آپولو در حال کشتن مار پیتون.
قدیمی ترین جواهر اینجا ممکن است اسپینل “Côte de Bretagne” باشد. این نمایش متعلق به آن دو برتانی است که در سال 1488 دوشس بریتانی شد.
این نمایش همچنین شامل الماس های Regent، Sancy و Hortensia است که قبلاً لباس های سلطنتی را تزئین می کرد و همچنین قطعات زمردی که زمانی متعلق به ملکه ماری لوئیز بود. ، همسر دوم ناپلئون و عناصری که از عقیق، آمتیست، لاجورد و یشم حکاکی شده است.
18- 1تئودور جریکو – کلک مدوسا Théodore Géricault – The Raft of the Medusa, 1818-9
Chevaux de Marly (Richelieu Wing, Cour Marly)اسب های مارلی (بال ریشلیو، کور مارلی)
او Chevaux de Marly (اسب های مارلی) توسط پادشاه لوئیس چهاردهم برای حوضچه اسب شاتو دو مارلی سفارش داده شد. این مجسمه سنگ مرمر کارارا که بین سالهای 1739 تا 1745 ساخته شده است، تصویری بزرگتر از دو اسب است که توسط دامادها مهار شدهاند.
مجسمهساز، گیلام کوستو، احتمالاً از مجسمههای رومی باستانی که در مقابل کاخ کویرینال در رم پیدا شدهاند، الهام گرفته است، که نشان میدهد نیمه خدایان کاستور و پولوکس تلاش میکنند اسبهای خود را رام کنند. با اشاره به این مرجع کلاسیک، اسب های مارلی نماد مبارزه بین انسان و طبیعت (که توسط اسبی رام نشده نشان داده می شود) است.
19- تاج گذاری باکره Le Couronnement de la Vierge (Denon Wing, Room 708)
تاج گذاری باکره که در سالن کاره دوست داشتنی لوور (اتاق 708) به نمایش گذاشته شده است، یکی از شاهکارهای نقاشی قرون وسطایی لوور است. گویدو دی پیترو، معروف به فرا آنجلیکو، این اثر را از 1430 تا 1432 خلق کرد و در ابتدا به عنوان محراب صومعه سن دومنیکو در فیزوله در خارج از فلورانس مورد استفاده قرار گرفت.
موضوع تاج گذاری باکره در قرن سیزدهم بسیار رایج بود و این نمونه ظرافت و درخشش هنری استثنایی را نشان می دهد.
این نقاشی مجلل، عروج مریم باکره را در حالی که مسیح از او به بهشت استقبال میکند و تاجگذاری میکند، نشان میدهد که بالای سر انبوه تماشاگران روی تختی نشسته است که با پلههای مرمری به آن دسترسی دارند.
صحنه با جزئیات باورنکردنی و با رنگ های درخشان رندر شده است. به عنوان مثال، فرا آنجلیکو 9 پله مرمر را در رنگ های مختلف نقاشی کرد. تذهیب فراوانی در سرتاسر تخت مسیح و همچنین هاله های فرشتگان یافت می شود که به نظر می رسد یک بارگاه سلطنتی در بهشت را نشان می دهد.
