راهنمای میشلین Guide Michelin
راهنمای میشلین که با نام مستعار راهنمای قرمز شناخته میشود کتابی در قالب فهرست راهنما در رابطه با غذا شناسی و هتل شناسی است.
این کتاب راهنما در آغاز قرن بیستم توسط شرکت تایر میشلین Michelin منتشر شد! و از قدیمیترین و مشهورترین راهنما های غذا در جهان است.
اما اصلا به چه درد میخوره بعد از این همه سال این ستاره میشلین؟
بطور خلاصه برای استفاده و راهنمایی افراد در جاده ها و اطلاعات دقیقی از توقفگاه های بین راهی اعم از رستوران و هتل و از سال ۱۹۳۱ شروع به دسته بندی کردن رستورانها و هتل ها میکنن.
ستاره میشلین در واقع نظام رتبه بندی رستورانها است که توسط دو برادر آندره و ادوارد ابداع شد، در واقع آنها مالک کارخانه لاستیک سازی برند Michelin بودند که رفته رفته به ستاره میشلین تبدیل شد که امروزه مکانهای اقامتی و پذیرایی به لطف این ستاره بخش عمده مشتری ها را به خود جذب میکنند!
داستان از آنجا شروع شد که پدر بزرگشان یک کارخانه زیان ده در شهر کوچک Clermont Ferrand در فرانسه داشت و این دو برادر به لطف نبوغ توانستند آنرا گسترش دهند و انواع لاستیک ها را ابداع کنند که این امر باعث آسان تر شدن حمل و نقل گردید که کسب و کارشان را رونق بخشید اما این تازه ابتدای کار بود.
آنها تصمیم گرفتند با قراردادن دفترچه راهنمای کوچکی در خودروها به راننده ها کمک کنند تا سفر با اتومبیل را جدی تر گرفته که این امر باعث فروش بیشتر خودرو و استفاده بیشتر لاستیک میشد! تمامی این دفترچه ها به رایگان در اختیار افراد قرار میگرفت.
مطالب مرتبط : سرو غذا با کمتر از 10 یورو در پاریس
روزی آندره وارد مکانیکی شد و از قضا شخصی از این دفترچه برای ثابت نگه داشتن پایه میز استفاده میکرد! تا اینکه تصمیم گرفت آنرا در ازای مبلغی در اختیار مردم قرار دهد.
پس در سال ۱۹۲۰ در ازای ۷ فرانک فرانسه آنرا به فروش رساندند.
در این دفترچه راهنما 400 صفحه ای، فهرستی از هتل ها و رستورانهای بین شهری و شهری در گروه بندی مختلف قرار میگرفتند.
( اکثر این تجربه بر اساس سفر شخصی آنها و تست غذا و هتل ها صورت میپذیرفت).
با توجه به استقبال مردم آندره و ادوارد تصمیم گرفتند تیم ناشناسی را استخدام کنند تا مخفیانه از رستوران ها بازدید و کیفیت غذا را ارزیابی کنند که امروزه همان بازرس ها میباشند.
دو برادر از سال ۱۹۲۶ اولین بار تصمیم به رتبه بندی ستاره دار گرفتند و با رستورانهای فرانسوی کار را آغاز نمودند که طی مدت ۱۰ سال رتبه بندی از صفر تا ۳ ستاره تغییر پیدا کرد.
آنها موفق شدند یک برند جهانی بسازند که نه تنها دومین کارخانه برتر لاستیک سازی دنیا که با نام ستاره میشلین در دنیا شناخته شوند
جالب است بدانید هیچ اطلاعاتی از بازرسان آن در اختیار افراد قرار نگرفته و همیشه مخفی بوده است. در ادامه موفقیت این دو برادر آنها به گسترش ستاره میشلین در سطح بین المللی گرفتند و آنرا در سایر کشورها از جمله سنگاپور و آمریکا گسترش دادند
نکته مهم اینکه ظاهر رستوران به هیچگاه تاثیری در ارائه ستاره میشلین به رستوران ندارد و فقط جهت کیفیت غذا ( تازه بودن، تبحر در مزه دار کردن، طبخ غذا، شخصیت سر آشپز و تداوم کیفیت) ارائه میشود.
هر ستاره بیانگر سطح کیفی خاصی میباشد :
۱ ستاره * : مکانی خوب که میتوانید در سفر برای استراحت توقف کرده و از غذاهای استاندارد و با کیفیت آن استفاده نمایید
۲ ستاره ** : بدون شک میتوانید مسیر حرکت خود را برای تست یک رستوران با سرآشپز عالی و کیفیت بالای غذا تغییر دهید
۳ ستاره *** : ارزش ویژه جهت وقت گذراندن برای فقط صرف غذا در این رستوران را دارد ، آشپزی بسیار عالی، کیفیت بسیار عالی با مهارت و دقت مثال زدنی.
Bib gourmand بیب لذیذ ( شکم پرست )
این نیز یک سیستم ارزیابی از برند میشلین است که در سال ۱۹۵۵ آغاز به کار نمود، این جایزه به رستورانهایی تعلق میگیرد که غذای با کیفیت مناسب را با قیمت مناسب در اختیار مشتری قرار میدهد.
امروزه داشتن ستاره میشلین جلوه بسیار ویژه ای به یک رستوران میدهد اما این تمام ماجرا نیست چرا که این بازرسی های مخفیانه همیشه ادامه داشته و میتواند رستورانی را از داشتن آن سلب و ستاره آن را پس بگیرند.
بطور مثال:
گوردون رمزی یکی از معروف ترین سرآشپزهای دنیا از رستوران لندن در نیویورک وقتی ستاره میشلین را از رستوران آنها گرفتند اشک در چشمانش جاری شد.
Sources:
https://fr.wikipedia.org/wiki/Guide_Michelin
https://guide.michelin.com/fr/fr/restaurants
