میدان واندوم

میدان واندوم (تلفظ فرانسوی: [plas vɑ̃dom])، که قبلاً با نام Place Louis-le-Grand و همچنین به عنوان Place Internationale شناخته می شد، میدانی در منطقه اول پاریس، فرانسه است که در شمال باغ تویلری قرار دارد.

مرکز لوکس و جواهرات پاریس، Place Vendôme مدت‌هاست که به عنوان نماد اصلی پایتخت، هم برای گردشگران و هم برای پاریسی‌ها برجسته شده است. در حال حاضر برخی از معروف‌ترین فروشگاه‌های گران‌قیمت مانند Dior، Chanel یا Cartier را در خود جای داده است. 43 متر ارتفاع دارد و از ستون تراژان رم الهام گرفته شده است. بیش از 1200 توپ گرفته شده از روس ها و اتریشی ها برای ساخت صفحات برنزی ذوب شدند که در ساخت آن به کار برده شد.

در شرق Eglise de la Madeleine. معماری منظم آن توسط Jules Hardouin-Mansart و صفحه‌نمایش‌های پایه‌دار که در گوشه‌ها کشیده شده‌اند، به میدان مستطیلی وجه هشت ضلعی می‌دهند. ستون اصلی واندوم در مرکز میدان توسط ناپلئون اول برای بزرگداشت نبرد آسترلیتز ساخته شد.

در 16 مه 1871، با فرمان کمون پاریس تخریب شد، اما پس از آن دوباره برپا شد و امروزه به عنوان یک ویژگی برجسته در میدان باقی مانده است.

 

میدان وندوم در سال 1698 به عنوان یادبودی برای شکوه ارتش لویی چهاردهم، مونارک بزرگ، آغاز شد .

تا زمانی که فتوحات موقتی بودند، به Place Louis le Grand تغییر نام داد. مجسمه سوارکاری پادشاه در اندازه واقعی توسط فرانسوا ژیراردون (1699) توسط مقامات شهر اهدا شد و در مرکز آن نصب شد. اعتقاد بر این است که این اولین مجسمه بزرگ مدرن سوارکاری است که در یک قطعه ریخته شده است.سپس در انقلاب فرانسه ویران شد.

با این حال، نسخه کوچکی در موزه لوور وجود دارد. این منجر به این شوخی عمومی شد که در حالی که هنری چهارم در میان مردم در کنار پونت نوف قدیمیترین پل پاریس زندگی می کرد، و لویی سیزدهم در میان اشراف میدان ووس، لویی چهاردهم شرکت کشاورزان مالیاتی در میدان واندوم را ترجیح داد. هر کدام نشان دهنده گروهی است که در زندگی مورد علاقه آنها بوده است.

 

محل میدان قبلاً هتل سزار دوبوربون، دوک واندوم، پسر نامشروع هنری چهارم و معشوقه‌اش گابریل دوستره بود.

Hardouin-Mansart این ساختمان و باغ های آن را با ایده تبدیل آن به زمین های ساختمانی به عنوان یک حدس و گمان سودآور خریداری کرد. این طرح محقق نشد و وزیر دارایی لوئی چهاردهم، لوووا، قطعه زمین را با هدف ساختن یک میدان، با الگوبرداری از میدان موفق قرن پیشین، خریداری کرد.

لوووا با مشکلات مالی مواجه شد و هیچ نتیجه ای از پروژه او حاصل نشد. پس از مرگ او، پادشاه این قطعه را خریداری کرد و به هاردون-مانسارت دستور داد تا جلوی خانه ای را طراحی کند که خریداران زمین های اطراف میدان موافقت کنند که به آن پایبند باشند.

مطالب مرتبط: 26 نکته اساسی قبل از سفر

وقتی بودجه ایالت به پایان رسید، جان لاو سرمایه‌دار پروژه را برعهده گرفت، برای خود یک اقامتگاه در پشت یکی از نماها ساخت و میدان تا سال 1720 تکمیل شد، درست زمانی که حباب پول کاغذی‌اش می‌سی‌سی‌پی ترکید. زمانی که لاو مجبور به بازپرداخت مالیاتی بالغ بر ده ها میلیون دلار شد، ضربه بزرگی خورد.

بدون هیچ راهی برای پرداخت چنین مبلغی، او مجبور شد املاکی را که در میدان داشت بفروشد. خریداران اعضای شاخه تبعیدی Condé از خانه بوربون بودند که بعداً به کشور بازگشتند تا زمین خود را در خود شهر واندوم پس بگیرند.

بین سال‌های 1720 و 1797، آن‌ها بخش زیادی از میدان را به دست آوردند، از جمله مالکیت آزادانه بخش‌هایی از سایتی که اکنون هتل ریتز پاریس در آن قرار دارد و هنوز آپارتمان‌هایشان را در آن نگهداری می‌کنند. قصد آنها برای بازسازی یک کاخ خانوادگی در این مکان وابسته به قصد احتمالی وزارت دادگستری مجاور برای گسترش ساختمان خود بود.

اگرچه این محله بسیار گران است، اما قطعاً توصیه می کنیم حتی اگر قصد خرید ندارید از این منطقه دیدن کنید.